17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Issız odada hergün ağlayıp uyanmayı
Hasretinle savrulan parçalanmış kalbe sor
Herşeye katlanırken yokluğunla yanmayı
Kâinatı yıkılan sırçalanmış kalbe sor
Kalpten kovulan gönül yalnızlıkla barışır
Kimsesizlik bastırır, hayallere karışır
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta