Gözlerinin bakınmadığı,
Ellerinin ıssızlığında kalmış bir limanda bekler
yalnızlığın ev sahibi.
Son vapur da kalkar rıhtımdan
Başlar ıssız bir gidişin hikayesi.
Deniz fenerinin ışıklarında buğulanır gözleri yolcunun
Sonra dalgaların sesi çarpar yüzünün hüznüne
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta