Geceler bir şiir gibi biterdi.
Balkonlardan izmaritler düşerdi.
Sokaklar dumanlar içinde kalırdı.
Kimsenin gözüne uyku girmezdi.
Monarosa sokakları izlerdi,
Sezai Karakoç yağmurları dinlerdi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta