Bir zamanlar gürlerdi asumanın yankısında
Etrafa çağıldayan şifa sesiyle..
İlmik dokurdu medeniyet taşında oturanlara
Ciğerine ab-ı hayatın temas etmesiydi hayat
Damlalarında tarih çizgileri ipek dokurken
İnceliğin ve derinliğin akardı toprağa süzülürken
Süzülmen de gurbette kaldı bayat bakışlarda
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta