Gece yalnızdı yine,
Ay ise karanlığa bürünmüştü...
Her yer olabildiğince sessiz,
Durgundu her an objelerle.
Ya bir devinimsizlik vardı gecede,
Ya da ölümler anılıyordu
Bensiz sohbetlerde...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta