Ölüm bir dost gibi yanımdayken
Her yer ıssız, her yer kimsesizdi
Bir ben bir de kahrolası yalnızlık vardı
Ve hasretlik dağladı ciğerimi
Dost bildiklerim düşmanım oldu,
İyilikle büyüttüğüm çiçekler
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta