hep denizde isen ömür boyu,,
bunalmışsan mavi sulardan,
mavi;
en sıradan rengidir,yaşamın
ve ismi olmuştur telaşının.
bulduysan sığınabileceğin bir Ada,
ve kucaklamışsan onu,,
mavi;
artık gözleridir Adanın,
ve sesi olmuştur,,
ıssız bir adamın..
ne hep denizde kalmak
ne de bir Adaya sığınmak,,
işte budur en zor olan,
korkutur adamı,
kaldığın denizde hep aynıdan bunalmak,
ya da,
sığındığın bir adada tekrar ıssız kalmak,
genlerine işli ise, bağımlı kalamama
ya sığınmayacaksın
ilk gördüğün adaya,
hep ıssız kalacaksın,
ya da,
ulaşımı daha kolay olan,
bir yarımada bulacaksın
ve...............
yakacaksan onu yakacaksın.
bağlanamamak mı? ıssız kalmak mı?
ismi her ne ise,
bana göre,
filmdeki en vurgulu sahne
düğümlenmiş bir sesle,,
ağızdan çıkan iki kelime........
''zor be anne'',,,,
Kayıt Tarihi : 5.2.2015 12:12:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!