Titriyordu elleri,
Biraz soğuk, biraz yaş, birazda hüzün sinmişti üzerine.
Paltosunda renk renk yamalar vardı,
Ellerinde nasırlar, yüreğinde geçmişin pişmanlıkları...
Yargısız bir düşünceyle sürüyordu geçmişini idam sehpasına!
Asmak için yeltenişleri bile titretiyordu belleğini,
Gözlerinin çukurları acıların konak yerleriydi.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta