Sizler!
Her şeyi çok normalleştirme sanatı eserleri.
Bu kadar timsahtan kopma göz yaşlarınız, gülmenin dahi yalanını bulup
Her şeyin doğrusundan bahseden
Çalı çırpı dolu kafaların tuvalleri.
Olabildiğine benden uzak duyguların
şimdilerde burnumun dibindeyken dahi şaşırtmıyor sizlerden göçmenler olup
bir anda nefes kadar bitmesi.
Aşın tüm doğruları!
Asın kokuşmuş, bayat düşüncelerinize.
Kurban edin.
Hâlâ soyunuzun tükenişine olan inancımın
sebebi bütün savaşları kaybedeşim.
Kör ve topal zaman,
Isıtıp ısıtıp önümüze seriyor sizleri.
Çiçek açmış kalpleri dağıtıp betonlar ekiyor
mükelleştirme çabası dolu elleriniz. Bekliyorsunuz hoş kokular gelmesini...
Sizin olsun, bırakmadığınız fıtratın incelikleri.
Nefret ediyorum yalan mutluluklarınızdan.
İçinizdeki mağarada sakladığınız kininizi
gömün anlayışsız duygularınızın
bencil ve kibirli topraklarına!
Sürükleyemiyorum kendimi Werther gibi sona.
Bıyık altı saklıyorsunuz gülümseyişlerinizi. Kalmamışken hiçbir şeyinizin gerçeği,
kirli kalacağım sizlere inat...
Uymuyor efendim,
düşüncelerimiz uymuyor birbirine!
Ben de sizlerden anlayış bekliyorum ısrarla...
Size sizi haykırıyorum ama
maalesef konuşmuyoruz aynı dili.
Sizler!
Her şeyi normalleştirme sanatı eserleri!
İnandırıyorsunuz tekrar tekrar
bu bahar çiçeklerin açacağına...
Küçük bir kaktüse kanıyor gönlüm!
Yazık....
2022'
@mhmthbpgny
Kayıt Tarihi : 9.1.2026 22:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!