İsmim olacak Şiiri - Bekir Erçalışkan

Bugün masamda sensiz yudumluyorum hayatı
Sen gideli kuşlar da konmaz oldu pencereme.
Boş kadehlerle paylaşıyorum yalnızlığımı,
Bir de sigaram eşlik ediyor sensizliğime.

Bizim için bir daha güneş doğmayacak,
Gün doğumunu seyrettiğimiz o sahilde.
Bir daha güneş batmayacak
Akdeniz’in engin, kızıl sessizliğinde.

Bir daha savrulmayacak hazan yaprakları
El ele yürüdüğümüz o uzun yollarda.
Kırmızıya boyanmayacak gelincik tarlaları
Sarmaş dolaş çekindiğimiz fotoğraflarda.

Ben de çekip gitmeli miyim senin gibi buralardan?
Alışmalı mıyım sensizliğin bu dipsiz sessizliğine?
Kaçmalı mıyım bu şehrin sensiz karanlığından?
Terk etmeli miyim kaderimi ayrılığın çaresizliğine?

Belki de senin kadar cesur değilim,
Kaçamam ardımda bırakıp o yaşananları.
Belki de senin kadar nankör değilim,
Yok sayamam yaşadığımız o güzel hatıraları.

Senin gibi bir kalemde silip atamam zihnimden
Birlikte geçen o güzel, eşsiz günleri.
İstesem de parçalarcasına söküp atamam kalbimden
Ne varsa yaşanmış tüm sevgileri.

Gün gelecek, sen de anlayacaksın hatanı;
Yaptıklarından pişman olup yanacaksın.
Benim gibi kuracaksın tek başına masanı
Ve oturup hıçkıra hıçkıra ağlayacaksın.

Tek yoldaşın sessizlik ve karanlıklar olacak,
Yüzünde çizgiler belirecek, saçlarında aklar.
Soğuk yatağında geceler uzadıkça uzayacak,
Düşman olacak sana paslı, kırık aynalar.

Ayrılık acısı bir kor gibi damla damla yüreğine akacak,
Karanlıkta bir noktaya takılacak gözlerin.
Tüm bedenini pişmanlık ateşi saracak,
İsmim olacak vereceğin son nefesin.

09.08.2023
19:00