İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

COŞAR MI SANDIN
Gözlere hor hakir görüneceksin,
Acı, elem, yasa, bürüneceksin,
Sonrada yerlerde sürüneceksin,
Sürünneyen çocuk koşar mı sandın.

COŞMUŞUM OĞUL
Derin hülyalarda atarken turu,
Farkında olmadan koşmuşum oğul,
Bir hevesle almak için desturu,
Deli pınar gibi coşmuşum oğul.

MAHLAS

COŞUYORSUN SEN
Zalim iken alimane görünüp,
Ağanın sırtını kaşıyorsun sen
Türlü türlü libaslara bürünüp,

COVİT ON DOKUZLA SAVAŞIYORUZ

Yüze değil, kola maske takarak,
Caddeye sokağa yol'a atarak,
Sosyal mesafeyi kısa tutarak,
Covit ondokuzla savaşıyoruz,

ÇÖZDÜ GİTTİ
Sağlam iken düştüm derde,
Gözyaşı döktüm seherde,
Günlerce süründüm yerde,
Yar dudağın büzdü gitti.

ÇÖZDÜREMEDİM
Seher vakti vardım göl kenarına,
Derdimi sıyırıp yüzdüremedim.
Yalvardım ıstırap tahsildarına,
Elem ıstırabı büzdüremedim.

ÇÖZMÜŞ DEĞİLİM

Varıp kainatı gez diyorsun ya,
İncele toprağı kaz diyorsun ya,
En güzel şiiri yaz diyorsun ya,
Ünlemi yüklemi süzmüş değilim.

CÜCELERİ VAR

Cismi adem, ruhu yabani vahşi,
Aklı, fikri, zikri, tam karakuşi,
İken kendisini metheden kişi,
Bilki senden daha yüceleri var

ÇUL' DAN ÂLÂ ÇUL VARDIR
Erdem sahibi isen, asla nefsine uyma,
Kâinatı âlem de yol'dan âlâ yol vardır.
Çün cihanda herkesi aynı kefeye koyma,
Ehli iman sahibi Kul'dan âlâ kul vardır.

ÇULDA VAR
Kara toprağına kurban olduğum,
Vatanımda köy, kent mezra, belde var.
Aradığım huzurumu bulduğum,