İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

KULAĞINDAN OLURMUŞ

İsterse kaptan olsun , isterse mürettebat,
Şu dünya gemisinde sürerken ömrü hayat,
Elindeki varına eylemeyip kanaat,

KUL AĞLAMASIN
Her olur olmazı kağıda döküp,
Nesir eyleme ki kül ağlamasın.
Çimenin çiçeğin boynunu büküp,
Esir eyleme ki gül ağlamasın.

KUL'A NE DEYİM
Aşık Summani nin, aşık Veyselin,
Eserini çalan kul'a ne deyim.
Bedeni sünepe, vicdanı kel'in,
Ağzında dolaşan bal'a ne deyim.

KUL'A SAY
Rahmet deryasından gelen yağışla,
Yıka bedenimden kiri ağışla,
Hatam varsa kusurumu bağışla,
Leyla için yanan Mecnun kul'a say.

KUL BİLMİYOR HATIRI
Kahveyi yudumlayıp hiçe sayıp kırk yılı,
Fitne fücur sokarak ayırıp muttasılı,
Alevi körükleyip kırk'a yararak kılı,

Her yerde zem ederek eziyorsa natırı,

KUL DEMİŞLER
Anadolu benim yurdum,
Yıllarca gurbette durdum,
Ulaklardan haber sordum,
Bana garip kul demişler.

KUL GEREK
Dinle beni ey ahi,
Yuyunmaya nil gerek,
Olsan deryada mahi,
Sığınmaya mil gerek.

KULLAR BUYURSUN
Dostu kucaklamak ister sinemiz,
Alnı açık, yüzü ak, yüreği temiz,
Yirmi dört saatte açık hanemiz,
Kadir kıymet bilen kullar buyursun.

KULLAR KİRLİ OLMA SAYDI
Bulut gözyaşı salmazdı,
Toza maruz kalma saydı.
Yağmura gerek kalmazdı,
Kullar kirli olma saydı,

KULLAR UTANSIN

Sözüm ona ehli iman görünüp,
İslamiyet kisvetine bürünüp,
Haramı yedikten sonra gerinip,
Sabaha dek yatan kullar utansın.