İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

ANNECİĞİM 2
Yüzünde nur başta akla,
İman nurunu kucakla,
Bu cihanda sağlıcakla,
Ebedi kal anneciğim.

ANDA

Kandil yağı biter ışığı söner,
Dünyası kararır, zindana döner,
Vicdanı darlanır kasavet iner,
Gönül yaralanıp küstüğü anda,

ANDIM EFENDİM
Bahseyle diyorsun bana halinden,
Garip boynu bükük candım efendim.
Geçer iken namertlerin ilinden,
Elemle kavruldum, yandım efedim.

ANGUTLAR
Çöreklenmişler başına pınar'ın,
Yaslanmışlar gövdesine çınar'ın,
Hatırını sayıp enginar, nar'ın,
Yiyip içip azıyorlar angutlar.

ANIYOR BÜLBÜL
Tüyleri benekli, ayak pütürlü,
Zikredip mevlayı anıyor bülbül,
Lisanı sedası envaitürlü,
Zikredip Mevlâyı anıyor bülbül.

ANLAMAZ BİZİ
Gözleri kör ruhu tortu,
Tutanlar anlamaz bizi
Vicdanında ayrık otu,
Bitenler anlamaz bizi.

ANMAYIN BEYLER

Beni meth eylemiş Garip Ozanım,
Ne alev'im, ne de kaynar kazan'ım,
Hakkın yarattığı garip kızan'ım,
Sakın beni Alim sanmayın Beyler.

ANNE
Küçükken besledin büyüttün beni,
Ne yapsam hakkını veremem anne,
Gece ninnilerle avuttun beni,
Bu işin sırrına eremem anne.

ANNE 2
Benim için onca zahmetler çektin,
Yüreğime sevgi muhabbet ektin,
Ninniler söyledin, türküler yaktın,
Ben senin sayende yaşarım Anne.

ANNE 3

Niye böyle oldu, bilmem ki niye,
İnan korkuyorum düşerim diye,
Yürürken yollarda,ah yavrum diye,
Uzat ellerini sar beni anne.