İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

USTA 41
Karanlık bir odada gizli ilim okutup,
Hafızamı zorlayıp iyce yordular usta,
Bir heyetin önünde sınava tabi tutup.
Binbir türlü lisanla sual sordular usta,

USTA 42
Sen sorma ben söyleyim çektiğim ıstırabı,
Bizi yoktan yaratan mevla biliyor usta.
Nasırlı ayaklarım titretirken turabı,
Yüreğim kan ağlıyor, hüzün gülüyor usta.

USTA 4
Sakın ola bende, aklın kalmasın,
Dua eyle gülen yüzüm solmasın,
Müsterih ol,zerre şüphen olmasın,
Senin öğüdünü tutarım Usta,

USTA 43
Küçük yaşta vardım gurbet iline,
Sorma benim meziyetim çok usta,
Tek tek bastım kapıların ziline,
Çıkan attı üzerime ok usta.

USTA 44
Her kerli ferliyi adam belleme,
Ruhundaki çirkefliği gör usta,
Lokman hekim olsan dahi elleme,
Onarılmaz; vicdanları kör usta.

USTA 45
Kimse kimin nerde nasıl
Çöktüğünü bilmez usta.
Ak saçını fasıl fasıl,
Döktüğünü bilmez usta.

USTA 46
Sahın ola meni gınamayasın,
Gece sabaha dek gezirem usta.
Zorlayıp sabrımi sınamayasın,
Nasi gızdığıni sezirem usta.

USTA 47
Çoh yiyirsen deyu gınama sahın,
Dörd egmeg yiyirem doymirem usta.
Sofraya oturir öğleye yahın,
Yediğim guziyi saymirem Usta.

USTA 48
Eskiden lüks yoktu, kanaat vardı,
Kullar çarığıyla mutluydu Usta.
Herkes birbirine akraba yardı,
Taban yarığıyla mutluydu usta.

USTA 49
Hünerimi sen sorma ben söyleyim,
Ömrüm geldi geçti saz ile usta.
Bir muhannet boran esti neyleyim,
Kanaat eyledim az ile usta.