İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

Meydan meydan adam güden,
Zenginin peşinde giden,
Üç kuruşa tamah eden,
Olmadımda olamamda.

Haramzade iri cüsse,

KALANLARA YUH

Yaprağı, çiçeği dolgun görünce,
Kımıldan, Süneden, Bambıldan önce,
Bir keme misali inceden ince,
Köküne musallat olanlara Yuh.

KALAYCI 2
Kör olası talihim, gülmez oldu yüzüme,
Yalvarırım sen bari itibar et sözüme,
Nışadırlı pamuğu daldırarak özüme,
Maharetli elinle turlayı ver kalaycı.

KALAYCI 3
Bakır kabı bırak kalaylamaya,
Vicdanı küflüden başla kalaycı
Kızdırıp törpüle, katarak haya,
Örse koy, çekiçle, taşla kalaycı.

KALAYCI

Sararan benzimi getirdim sana,
Gayri ateşini, harla kalaycı.
Kafanı kaldırıp ,bir göz at bana,

KALAYCI 4

Şirinin uğruna dağları deldim,
Beni daha fazla yorma kalaycı.
Sürüne sürüne kapına geldim,
Nerden geldiğimi sorma kalaycı.

KALDI 2

Var git gardaş var git, kendi yoluna,
Benim dayanacak halim mi? kaldı.
Ne sağıma bakın, nede soluma,
Tutup yaslanacak dalım mı? Kaldı.

KALDI 3
Dört bir koldan Can’ı vuran vurana
Yerim, yurdum, hanem döndü virana,
Bedenim bulandı kar'a Boran’a,
Benim, ilkbaharım, Yaz’ım mı? Kaldı.

KALDI
Dertlerim boyumu aştı,
Dermanı son güze kaldı.
Gönlüm tabipler dolaştı,
Istırabı öze kaldı.

KALDI MI?
Muhtar emmi mektubuma haber sal,
Bizim köyde Davar doluk kaldımı?
Mor sübüller, çimen çikek, yeşil al,
Arasında çoluk çocuk kaldı mı?