İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

ÇOBAN ÇEŞMESİ 2
İlhamını almış gönül erinden,
Fer verir, sır vermez çoban çeşmesi.
Çağlaya çağlaya akar derinden,
Ser verir, sır vermez çoban çeşmesi.

ÇOBAN ÇEŞMESİ 3
Sırtını yaslamış söğüt dalına,
Düz ovaya bakar çoban çeşmesi,
Hayat vermek üzre ak hardalına,
Gürül gürül akar çoban çeşmesi.

ÇOBAN MURTAZA
Hele söylesene sen neler ettin,
Issız dağ başında çoban Murtaza.
Kimlere takıldın nereye gittin,
Meraklanıp durdu baban Murtaza.

ÇOCUĞUM

Ne emmin var ne dayın,
İnsanlar oldu hayın,
Çakallar kaptı payın,
Bilmezmisin çocuğum.

ÇOCUK 2
Neden öyle mahzun mahzun bakarsın,
Yoksa öksüz, yetim misin sen çocuk.
Bedenini gözyaşıyla yıkarsın,
Evsiz misin, barksız mısın sen çocuk.

ÇOCUK
Bu nasıl gam nasıl tasa,
Küçük yaşta düşmüş yasa,
Elinde tablet olmasa,
Vakit geçiremez çocuk.

ÇOCUKLAR
Meşeyi tanımaz bilmez gürgeni,
Tırmığa el sürmez, tutmaz dirgeni,
Girer internete çeker rötgeni,
İpe sapa gelmez oldu çoçuklar.

ÇÖKE KALDIM

Çamlı yaylayı dolaştım,
Çarşı başına ulaştım,
Çoban oğluna bulaştım,
Çam dibine çöke kaldım.

ÇÖKERSİN VİRÜS

Kim olursa olsun sana müzahir,
Defol git yurdumdan eyleme tehir,
Sen korona isen ben de panzehir,
Atarım formatı çökersin virüs.

ÇÖKMÜŞ BİR KERE
Volkanik dağ gibi yanar bedenim,
Kızgın alevlerde kavrulur tenim,
Derdimin dermanı bulunmaz benim,
Kaderim cismime küsmüş bir kere,