İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

GARDAŞIM SENİ
Vicdanen rahatsan helalsa aşın,
Secdei rahmandan kalkmıyor başın,
Hakkın rızasını kazanmak işin.
Ondan sorgularlar gardaşım seni.

GARDAŞLARIMIN KÜSMESİ

Unutma Sezgin Alemdar ,
Başım üstünde yerin var,
Eder beni alakadar,
Gardaşlarımın küsmesi,

GARDAŞ MI DEYİM
Söyleyin erenler hele Söyleyin,
Ya söyleyin yada beni dinleyin,
Özünde haysiyet , serinde beyin.
Olmayan kullara kandaş mı deyim.

GARİBAN
İlham alırım diye vardı tuhafiyeye,
Oturdu bir kenara günlerce yazma saydı.
İhtayacı olmazdı uyağa kafiyeye,
Hafızayı zorlayıp şiiri yazmasaydı.

GARİBANA

Kara fermanları yazar,
Suyun maslağını bozar,
Sezdirmeden azar azar,
Kısarsınız garibana.

GARİBANI ÖKSÜZÜ
Elleri nasırlaşmış, gözler dersen buğulu,
Memleketini sordum, kuzey, batı, doğulu
Ne evi var ne barkı, yattığı park kuğulu,

Sereserpe uzanmış, garibanı öksüzü,

GARİBİM GARDAŞ
Sanma her işte ehilim,
Okumadım zır cahilim,
Ne köşküm var, ne sahilim,
Garibim gardaş garibim

GARİBiN

Baktımda ahvalini seyir eyledim,
Ah ile gözleri dolar garibin.
Yüreği yaralı, teşhis eyledim,
Ruhu hayallere dalar garibin.

GARİBİ ÖLDÜRÜYOR
Basireti bağlanmış, vicdanına kırk düğüm,
Öyle bir bir atılmış ki çözülmüyor gördüğüm,
Kadarıyla yetmiyor ufak geliyor güğüm,

Değirmenin çarkını ha bire döndürüyor,

GARİP GARİP
Mesken tutup kara taşı,
Oturursun garip garip.
Efkârlanıp arap aşı,
Götürürsün garip garip.