(Tunç kafiyeli)
AŞIK ENVER GÜRKANİ USTAM'A 2
Ben derim ki Aşık Gürkani cana,
Ey üstadım sen ne güzel bir kulsun.
ÂŞIKLAR 2
Sabrı metanetle vakti seherde,
Pirin kapısını çalmış âşıklar.
Murada erince dönüp her yerde,
Gözünden yaşları salmış âşıklar.
ÂŞIKLAR
Kelamıma kulak asın erenler,
Köy, kent, kasaba da, han dır âşıklar.
Hakka hakikate gönül verenler,
Yarendir, yoldaştır, can dır âşıklar.
AŞIK OLDUĞUNDA GEL
Aylardan zemheri, günlerden pazar,
Kara,Sevdan yüreğimde bergüzar
Etmek istiyorsan gönlüme nazar,
Bülbül gül dalına konduğunda gel.
AŞIK, OZAN, ŞAİRLERDİR.
Düşkünün ayağı eli,
Mazlum'un ağızı dili,
Şiir beldesinin ili,
Aşık, ozan, şairlerdir.
AŞIK PALA MEHMET VE AŞIK MAHCUBİ GARDAŞIMA
Çoktandır nerdesin Pala gardaşım,
Ne sesin çıkıyor, ne selamın var.
Aşık mahcubiyle gönül sırdaşım,
Ne bir muhabbetin ne kelamın var.
ÂŞIK PAŞA
Horasanın erlerinden,
Gelen can bülbüllerinden
Kırşehirin güllerinden,
Biri idi Âşık paşa.
AŞIKTADIR
Gönüllere muhabbeti sevdiren,
Kelam aşıktadır,dil aşıktadır.
Mizah ile hakkikati bildiren,
AŞINIR KALDIRIMLAR
Mazlumun dudağından, yakarışlar umutlar,
Denizde palamutlar, karada antiloplar, Duaya iştirakla toplanırken bulutlar,
Gökyüzünden hışımla haykırır yıldırımlar,
Toz dumana karışır, aşınır kaldırımlar.
AŞIYA KALDI
Geldi elli beş'e dayandı yaşım,
Elemden kurtulmaz çileli başım
Tükenmez, dertlerim, bitmez telaşım,
Boynum gam yükünü taşıya kaldı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!