İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

Semanur Dilek Müçtehit kalem Muhabbeti

HAYDİN HASBİHALE ! DONMUŞ GİBİSİN

Yata yata paslandınız ozanlar
Hele bi öksürün sesiniz çıksın

SEMERCİ OLDUM
Bedenen gücüm yetmedi,
Zarar etti, kâr etmedi,
Talihim yaver gitmedi,
Hallaçcılığı boşladım,

SEN
Boş yere yorulup gayret eyleme,
Ne yapsan bağrıma giremezsin sen,
Lüzumsuz konuşup hilaf söyleme,
Kirpiğin hakkını veremezsin sen.

SEN BENİM

Nediye ömrümü yıpratıyorsun,
Yaşantımı hoş mu sandın sen benim.
Yeşeren yaprağım kopartıyorsun,
Yüreğimi taş mı sandın sen benim,

SEN DEĞİLDİN.

Geçen gezerken avare,
Gördüm amma sen değildin,
Rastladığım her bir er'e
Sordum amma sen değildin,

SENDEN YANA
Seher vakti kaldırdığım,
Ellerim hep senden yana.
Ak gölüne daldırdığım,
Tellerin hep senden yana.

SEN DİNLE
İlmi hakikatte binbir kelamı,
Ben yazayım, O okusun, sen dinle.
Ehli ferasette ilmi ilam'ı,
Ben yazayım, O okusun, Sen dinle.

SENEDİN Mİ VAR

Niçin bu âlemde gururlanırsın
Yoksa ölmemeye senedin mi var
Kendin üstün görüp kibirlenirsin
Yoksa ölmemeye senedin mi var

SENEMOĞLU KÖYÜ
O güzel günleri çocukluğumu,
Yaşadığım yersin sen Senemoğlu.
Ebemin, dedemin, nefes soluğu,
Aldığı köyümsün sen Senemoğlu.

SEN GARİPSİN BEN GARİBİM

Hele döyle Samet Dündar,
Olamıyoruz berhudar,
Dünya bize geliyor dar,
Sen garipsin, ben garibim,