İsmet Kanat Şiirleri - Şair İsmet Kanat

Kendinden kaç iyi olursun,
Bu insanlarla hiç olursun,
Halin böyle niç olursun,
Aynandan kaç kaçabilirsen.

Zihnimden sorumlu sor,

Gezdim tozdum seyreyledim,
Şu garibi alemi,
Derdimi arzeyledim,
Neyliyeyim alemi.

Sevgi saygı ben eyledi,

Şekil benim tende göre,
biçim biçim içim göre,
insan konuş dilin göre,
binbir dilde yazgi benim.

insan neyle beni göre,

soldan saga günlük güneş,
baktım sola sönmüş güneş,
daim böyle batmış güneş,
çaglar durur bir nur name.

sever RAB,bin daim seni,

Nasıl sırra düşmem sırrı saki,
Dem oldum kalbinde ta ki,
Vucuda sır olmam ruhun baki,
Ruhsuz dem insan midir?

Kime mana versem sır çözülmez,

Dur yolcu! Ne işin var Çanakkale'de,
Şimdi yıl dönümü gök gürler Çanakkale'de,
Atan,baban,kefensiz yatar Çanakkale'de
Yer bastığın yerdi kan kırmızıydı cenk edenler.

Yok mermi yok.Kaygı çok top tüfek nerede?

Dünya bir defterdir,
Kalemi yazan bilir,
İnsan ise eserdir,
Mürekkebi gonca.

Satırlar yazar yüreğini,

Körelirse kalbin dili,
Lal olursun ruhunla,
Koparırsan filin dişi,
Yok olursun onunla.

Dünya canlı kanında,

Kör karanlıgın,
Esiri mi olacaktın,
Hor gözlerin,
Çok çirkin kral.

Ruhun çok tatlı,

Şu dünya hane degil,
Yaradana daim egil,
Nedir bu mülke meil?
Canım çıktı çalışmaktan.

Akıl yok ki taşa sarsam,