Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bir yerden başlamamız gerektiğinde nereden başlamamız gerektiğini bilemeyiz ya. İşte öyle bir başlangıçtır aslında bütün isteksizliklerimiz... Nedense tam da her şeyden vazgeçtiğimiz, bundan sonrası yok dediğimiz anlarda çıkarız en uzun seyahatlerimize ve vazgeçmeyi unutturan hayallerimize... Hayat yaşadığımız yerdedir... Kendi hayatımız ise, olmak istediğimiz yerdedir...
