Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir yerden başlamamız gerektiğinde nereden başlamamız gerektiğini bilemeyiz ya. İşte öyle bir başlangıçtır aslında bütün isteksizliklerimiz... Nedense tam da her şeyden vazgeçtiğimiz, bundan sonrası yok dediğimiz anlarda çıkarız en uzun seyahatlerimize ve vazgeçmeyi unutturan hayallerimize... Hayat yaşadığımız yerdedir... Kendi hayatımız ise, olmak istediğimiz yerdedir...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!