Çok çalışkan biriydi çook…
Hep koşturuyordu bir yerlere…
Bir şeyleri halletme telaşı vardı…
Sanki Atom Karıncaydı, kendince çözümler üreten.
Ne zaman selam versem;
Tebessüm eder, başıyla cevap verir giderdi.
Bir gün İsmet Efendiyi gördüm;
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta