Senden bana benden sana hayır yok
Şayet insan gibi yaşamazsak biz
Kimi aç gezecek kimileri tok
Şayet insan gibi yaşamazsak biz.
Beş,altı yaşlarında başladım çerçiliğe
Oyun alanım koca koca üzüm sandıklarının içiydi
Oyuncağım elimdeki kırbaç ve atımızın dizginiydi
Oyuncağım terazinin kefesindeki gramlardı
Bağırırdım erik var, elma var diye köylerin sokaklarında
Bakarım da ala dağdan serinsin
Memleket derdin yok, vatan derdin yok
Sanki bizden değil elden birisin
Memleket derdin yok, vatan derdin yok.
Bu ne haldir böyle ilham mı bitti
Kalemim kelamdan aciz kalıyor
Görünce davranış, durum, halleri
Gönlümdeki insan aşkı soluyor.
***
Ben derim ki sana sevda bu sevda
Nefessiz kalsamda vaz geçemiyom
İçimde bir uhde, bir ahde vefa
Nefessiz kalsamda vaz geçemiyom.
Veda Edemedim
Ayrılık zamanı geldiği anda
Boğazımda düğümlendi sözcükler
Yatıyorken sessiz, sakin odanda
Kıyamadım uyandıramadım.
Veda ediyorken sana bu günler
İçimden bir şeyler kopuyor sanki
Son bir buse dahi konduramazken
Hasretin şimdiden yakıyor sanki.
***
Boynunu bükerken dört adet oğlun
Görüp te gözlerim hükmedip kalbe
Girmeseydin ne olurdu vicdansız
Nakış, nakış sevda ağın örerek
Sarmasaydın ne olurdu vicdansız.
Senin için düştüm ben bu hallere
Kapıldım rüzgara, azgın sellere
İsmini kazıdım muhkem yerlere
Tut elimden kaldır, merhamet eyle.
Tut ellerimi sım sıkı
Sarıl bana olanca şefkatinle
Fırsat verme pusudaki itlere
Hayatını yaşa yürü istikbale.
***
Tut ellerimi sım sıkı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!