Yaşam ağlamaktır aslında
Hıçkırıkların kollarında bulmaktır huzuru
Yaşam gülmektir aslında
Bir bebeğin gözlerinden bakarken hayata
Yaşam bırakmaktır aslında
Rüzgarın kanadına kendini sessizce
umutsuzluğun yakıcı gözyaşları
yanaklarından süzülürken
dayanılmaz hıçkırıklara boğulursun
elinden hiçbirşey gelmezken
başını eğip sessizce beklerken
bu çıkmaz karşısında sadece kahredersin
Dudaklarım titrek bir isyan türküsünde
Vurulmuşum sana bir silah mermisinde
Çorak topraklarım gözyaşlarına hasret
Çaresiz yüreğim beklemekte bereket
Doğum sancısı çektiğim acılara denk
Mezarımda sararmış güllerden bir çelenk
Sen nadide çiçeklerin yetiştiği
Bir bahçede hayata açtın gözlerini
Gökkuşağının renklerini kıskandığı
Nazlı bir çiçektin
Güneş senin üzerine doğardı
İsteyerek
Uçurumun kenarındayım
Ha desen
Düşeceğim
Beni gözlerimden tut
Sımsıkı
Bas yüreğime
Benim en iyi arkadaşım
Her zaman sırdaşım
Canım gardaşım
oldun
Fazla söze ne hacet
Söz yok sözden öte
Nasıl Aşktır Zindan İçindeki aşK
Asılmışım pranga demirlerine kök gibİ
Zindan soğuk ve karanlık kimseler uğramaZ
İçimeki aşk bağlıyor beni hayatA
Karanlıklar İçinden Zinnur Açılıyor elleriN
Sarılıpta öpmenin
koklamanın
kucağında yatmanın
öpücüklerin
tadını unutmuştum
neredeyse
yokluğunu soluyorum
sensiz yağmurlarda
toprak kokusuyla
ciğerlerim isyanda
yokluğunu soluyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!