Yüksekova’da kalleş bir mermi kalbine geldi,
Kara haber, babası Hüseyin amcanın yüreğini deldi.
Horasanlılar haykırarak cenazesinde elele verdi,
İsmail TÜLEK kardeşim, şehadet şerbetini çok sevdi.
Türk’üm ben, vatanım için olurum bir şahin,
Ellerinden öpüyorum, canım annem Hatice’nin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta