Beni yıkıp giden kimdir
Şu halime Şaşıyorum
Sorma bana halin nedir
Kara düzen yaşıyorum
Sabah akşam içiyorum
Bir güzel sevdim gözleri ela
Mirodur adım lakabım kara
Uzaktı köyüme uzaktı bana
Hasretlik acıdır açıyor yara
Gelip konmuş gönül bağına
Dermansiz bir yara açtım kendime
Suclu benim hata benim şer benim
Gel kendini koy bir benim yerime
Akıl senin fikir senin soz senin
Affetmekmi hersey senin elinde
Kör kütük aşığım inkâr edemem
Gizli gizli sevsem zulümdür bana
Ne kadar saklasam hiç gizleyemem
Kavrulur yanarım sevdamdan sana
Aleme haykırsam az gelir inan
Zorlama sabrımı taş değilim ben
Nihayet insanım kendine gelsen
Şaşarım beşerim lal değilim ben
Dönüşü olmayan yola girme sen
Kaybeden olursun pişmanlık kârın
Derdim yaşımdan fazladır benim
Yüzüme bakıp aldanma sakın
İçimde yaram sayısız benim
Halimi görüp meyletme sakın
Elden ayaktan düşmüşem kekom
Kör düğüm hayatım çözemiyorum
Yolumu bir türlü bulamıyorum
Allahtan korkarım emanet bu can
Kendime bir kurşun sıkamıyorum
Sırtımda onca yük kalkamıyorum
Acılar kapıma uğramaz sandım
Kendimi bir anda ağlarken gördüm
Sevincim dünyada kalsada yarım
Kırıldım bir kere kendime küstüm
Umudu koparıp içime gömdüm
Senden ayrıyım ya Çılgına döndüm
Ağlıyorum görsen kör oldu gözüm
Göğsümde tarifsiz bir ağrı gülüm
Sensizlik sardı beni kendime küstüm
Yaralı ceylanım avcı peşimde
Yetiş Hızır zordayım
Dara düştüm kordayım
Derde derman olmazsan
Bak kendime sıkarım
Sağım solum yalanmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!