Tülleniyor gibiydi güneş ufukta,
Uçuyordum ışıktan kanatlarla.
Elemli bir sessizlik vardı şehitlikte,
Baş ucumda annem keder yüklü.
Mezar taşımda dolaşan elleri
Beni incitmeden sever gibi,
Kalbi sanki ateş düğümü.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Cümlesini Allah C.C. ne emanet ediyoruz. Tüm şehitlerimize Rahmet diliyoruz.
Sağolun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta