Somurtuyon gülmüyon
Çökeleği bilmiyon
Senede bir gelmiyon
Sen nasıl Sivaslısın?
Kırdırmıyorsun kelle
Hiç kavuşmayayım sana sen ol da imkansızım ol
varsın hiç kavuşma ihtimalim olmasın
kalbime verdiğin heyecan yüzüme verdiğin tebessüm her şeyden kıymetli benim için
İmkansızım olman bile güzel be
dokunmadan sarılmadan elini tutmadan
olsun be
Bir inatla yıkılıyor yuvalar
Fırtınaya dönüşüyor havalar
Burnumda tütüyor dağlar, ovalar
Yaylaların çiçekleri soldu mu?
Sen orada, ben burada; oldu mu?
Tüm yapraklar sararıyor
İçim bir hoş daralıyor
Ruhum bile kararıyor
Sensiz Eylül akşamında.
Hayalimde güzel yüzün
Sen benim güneşimsin
Dünyama ışık veren
Dertlerimin üstüne
Sevinç tülleri geren.
Sensiz geçen günlerim
Hasret ne ki güzelim
Yemişim hasretini, özlemini
Hazmı kolay değil yokluğunu
Ömrümüz böyle olmamalıydı
Aşkımızın goncası solmamalıydı
Ömrümüz ayrı ayrı dolmamalıydı
Mahmur bakar Kızkulesi uykusuz
Otraköy hüzünlü, Tarabya mutsuz
Belli boydan boya boğaz umutsuz
Sanki bugün daha sessiz İstanbul
Sen yoksun ya gülüm ıssız İstanbul.
Kokladığım çiçekler soldu
Gidenler gitti, olan oldu
Giden her şeyin yeri doldu
Sensizliğe alışamadım.
Nelere alıştım, nelere
Zor mu ?
Dalga mı geçiyorsun ?
Zorun da lafımı mı olur ?
Çok zor çok
Yokluğun ölüm
Özlüyorum yüzünü
Ezanları dinliyorum sayende
Loş karanlığı yırtıp
Şafak müjdeleyen ezanları
Derken
Horoz sesleri bastırıyor karanlığı
Kuşların melodisi sesini getiriyor kulağıma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!