Ona derlerdi dört göz
Öz kardeşi bile öz
Avukat Ayşe Paksöz
Gözlerini çizdirmiş.
Bir de kuzeni Barış
Gözlerin sanki gece
Dalarım kaybolurum
Dudakların bilmece
İçer sarhoş olurum.
Dilimden düşmez adın
Unutmak isterken eski günleri
Çilelerle dolu acı dünleri
Derbeder olduğum aciz anları
Kapanmış yarayı deşen deşene
Gözümden gönlümden düşen düşene.
Bir vefa görmedim Allah kulundan
Sakın düşme, kimse tutmaz kolundan
Gönlüm geçti şu dünyanın malından
Geleceğe ait düşte gözüm yok.
Ya bu büyük aşkımı
Gör gözünü seveyim
Ya çaldığın kalbimi
Ver gözünü seveyim.
Toz pembeyken hayaller
Kadınlığın zirvesinde
Kırklı, ellili çağlardı
Oldukça şık giyinirdi
Saçını salmaz, bağlardı
Derdini pek paylaşmazdı
Onun sırdaşı dağlardı
Dışım sıcak, güneşli
İçim tipi, boran, kar
Yüzümde gülümseme
Yüreğimde hüzün var.
Haftalar oldu mevsim
Güzellik sırrı ne sence?
Yakışır yaşlıya. gence
Süslenme boşuna bence
Güldüğün kadar güzelsin.
Sadakadır, bunu bilmek
Kadın aynaya baktı
Güldü
O nadide güldü
Güzel olduğunu biliyordu
Gamzeleri gülüyordu
Bir kalem olacaktı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!