Ismail Kaan Kaygısız Şiirleri - Şair Ism ...

Boş gezen bir kalbim vardı benim,
Sen yar olmadan önce.

Kayboldum gözlerinde birdenbire,
Bende oldum gayr-ı akıl.

Bi-vefa etmekten korkmaz mısın?
İntizar ederim acımaz mısın?
Sorarım sana ey dilber,
Kelimelerim çatırdar duymaz mısın?

Gurbet-i dahil her yer bastığım toprak mısın?

Bir çift nigâhda nev-pîrâye kesb etti bâğ-ı hâbîdem.
Zülf-i şemsinle büründü tenim, kaldım mahzûnem.
Tebessümün gülzâr-ı lutfunla damladı tenime,
Bâğ-ı aşkında ser-medî bend oldum ey mâhbûbem.

Sanırdım her anım tab-ı aşk mıydı
Şeb-i hicran bende ki hissin cüda mıydı
Meğersem senleykende soğukmuş
Zemheride yanımda ateş-i suzanın olmaz mıydı

Sahi bekledikçe güzelleşen tek şey şarap mıydı

Harika-i sevda ile ihtirak ettin gönlümü,
Sen ki canrüba, dil-rüba...
Ben ki dil-dade, dil-bent...

Ayn-ı muhabbetsin sen, tüm arayışlarıma cevap,
Şifahane-i kalp de tabib-i kulubsun,

Ölümden bed-ter, bahr-i siyahı ebsarından ce'f,

mahzan bilirim, tutarsın elinle hurur olurken beni,

Düşününce her sabah neden uyandığımı,
Rüyama işlemiş, bu silüetinin eseri,
Varmıydı başka sebebi her geçen gecenin.

Hasretmidir bunca zamandır beni bekleyen,
Yoksa beytepe nin soğuğu mu işlemiş içime,

Zarifü't-tab'ım, ateş-reng ezharım.
hande-i aftab olmaz gıyaben bana o gün yüzünü,

Eylersin beni her vakit mest-i müdam,
rü'yetim çeşm-i hak-i an-ı vahid.

Hür-ü pak bir kuştur yüreğin
Bu dalgalanan fırtına.
Ayn-ı muhabbete gider rah-i aşk,
Evvel-i fıtratta.
Nur ile yatar bendeki sen,
Gönül aks eder yanında.