Müzik Öğretmeni
Kendine geç kalmış bir ayna gibi, zamansız;
Ve o aynadaki küskün çocuk hüznü.
Gözlerimdeki ağırlık,
Tonlarca yük;
Ve uykusuzluğumun tortusu.
Yılları bir bir yok ederken vakit,
Çay kaşıkları balık gibi görünüyor bugün,
Denizin tuzu sinmiş bir çay bahçesinin masasında.
Dalgalar—haylaz bir çocuk sanki—
Bir vuruyor kıyıya, bir geri kaçıyor.
Çaya attığım şekerler
Eski bir aşkın hatırası gibi
Ne olur, duy sesimi.
Ağzı olmayan çığlıklar yankılanıyor
bu içinden rüzgâr geçen evde.
İçimde, yanlış kişiye açılmış yaralar var.
Duyulmuyor artık
o yürek çizen gitarımın sesi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!