Yalandan bir hayatın ortasındayım;Ve ben hala yalan söylemeyi öğrenemedim... "İ.D.K"
Ya Rab; Sen saldın beni yalandan aleme,
Madem yalandan yaşatacaktın niye gerçek sevdayı tattırdın bana.
İçeceğim bir yudum su, yaşayacağım bir andı.
Karbon kağıdıyla çogaltılmış insan modelleri mide bulandırıcı olsada...
Kalabalığın içinde;
Farklı olduğumuzu sandığımız kadar aynıyız...
Bu kadar sitem o her zaman yanımızda olacağını söyleyenlere değilmidir sizce...
Yalnızlığın faydası ancak duyduğumuz hissiyatlarda gizlidir...
Yalnızlık ruhani yaşanması gereken bir evre, dünyalık işi de değildir...
Hem çok yalnızım,
Hem de hiç kendi kendime kalamıyorum.
Bu ne yaman çelişki. "İ.D.K
İnsanoğlu hayatında ki en büyük yanlışı dost edinerek yapar.! "İ.D.K"
Kanayan, kanadıkça mikrobunu akıtan adam,
Kabuğu sökülüp atılmış yaradır saltanatın.! "İ.D.K"
Yaşamak zorunda değiliz aslında
Sadece bilmiyoruz ilerisini ve korkuyoruz.
Ya gerçekten daha kötü olursa.?
Yok olmak, evrene saçılmak korkutmaz.
Ya aynı durum devam ederse.?
Ya daha kötüyse...
Adam bardağında ki son çayı yudumladı.!
Sonra çelik kasasına döndü ve 350.000 tl'yi masanın üzerine çıkardı...
Tam söze girmek üzereydim ki ezan sesi duyulma başladı.
Kasasını kapattı ve ani bir dönüş ile gözlerime bakarak sordu;
Abdestin var mı.?
Usulca kalktım masadan,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!