gözlerinde doluyum
ben aşkın yoluyum
kapıl rüzgarıma
tozalım eselim
çık yoluma gir koluma
sen gittin ellere
düşman olduk boş yere
bir gurur uğruna
pişman olduk kaç kere
aşkın batsın yerlere
takıla sın feleğe
Sabah akşam sana bakar dururdum
Sendin benim sevinçlerim gururum
Gül yüzünle olurdun mutluluğum
Ben senin sevdana kurban olurdum
Beni bahar ile yaz arasında
hani kaşlarını çatarsın ya
ben o kaşlarına keman olurum
o mavi gözlerinle bakarsın ya
ben o maviş gözlere hasta olurum
seni seviyorum dersin ya
ne etsen nere gitsen
beni deli divane etsen
hiçmi hiç sevmesen
kurtulamazsın elimden
inkar etme seviyorsun
duyarsam sözlenmiş sin
süslenmiş sin püslenmiş sin
bana değer vermemiş sin
sevmemiş sin küser giderim
yuvası bozulan kuş gibi
Hayatına küsmüş
Yaşamına küsmüş
Unutulmuş umuda küsmüş
Bu yalan dünyaya küsmüş
Sahte hülyaya düşmüş
Sahte aşklara küsmüş şair
Dünya güzeldi seninle
Şimdi gezerim derdimle
Güzel günler yaşadık seninle
Ben o günlere küskünüm
Daha dün gibi aklımda
eller yuva kurarken
biz ayrılıyoruz
eller barışıyorken
biz darılıyoruz
kuşlar gibi olamadık
hani neredesin görülmüyorsun
yoksa yabancı el mi sin bana
çocukluk aşkım aşkta ki şartım
kırgın mısın bilmem küs müsün bana
açmamış domurcuk gül müsün bana




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!