kapattım kapıları perdeleri açmıyorum
kaç gündür dışarıya bile yar çıkmıyorum
adını anmıyorum resmine de bakmıyorum
küstüm sensiz hayata ben yaşamıyorum
kör olası ayrılık ölümden ağır geliyor bana
tutmayacak mısın verdiğin sözü
ağlatacak mısın baktığın maviş gözü
nasıl avuturum söyle sensiz gönlümü
beni bir başkasına değişecek misin
geceler bir kabus uyutmaz beni
senin yüzünden dağa taşa
dert yanarım dertli başla
senin gibi insafsız la
mahkemeliğiz mahşer günü
bana gördüğün cefaya
Beni bırakma gül destanım
Ne olur hal ahu zarım
İlk aşkım ilk heyacanım
Sensiz mi solacağım
Sazlar dile gelmişler bak
kalbinin sesini dinle sevmeden
araştır soruştur karar vermeden
ölç tart biç aşka düşmeden
çekme derim ben gibi acı kaderden
ne elden hayır olur ne kendinden
duydum ya manolyam evlendiğini
aşkını resmini yakasım geldi
yıkılsın dünyanın taşı temeli
tutup ta kökünden yıkasın geldi
beynimden vuruldum yıkıldım yere
mapushanelerde saatler duruyor
gün ağar mı yor annem
saniyeler yıl oluyor sanki
kırık bir ranzada gözler uyku
tutmuyor annem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!