ben gönül yorgunu
sen aşk solgunu
darıldık kırıldık
iyi oldu mu
sen mutsuz ben mutsuz
budadın dalımı
aldın aklımı
bir canım var onuda al
oldu mu oldu mu
dillerin pervasız
gönlümü sana verdim kıymetsizim
beni yarı yollarda bıraktın zalim
mecnundan beter oldu hallerim
arsız hissiz leylam oldu mu ya
buna kalleşlik denir kahbelik
gönlümü harap etmişsin
aşkımı serap etmişsin
beni perperişan
oldu mu yar oldu mu
hastayım kan kusarım
daraldı hayat çemberim
görmeyeli derbederim
yanıltmaz beni hislerim
benim iken elin mi oldun
karardı maviş gözlerim
saçımı beyazlar kaplamış
bağrıma hançer saplanmış
yüreğimi aşkın dağlamış
halimi gören ağlamış
nedenim oldun sevgilim
ağlamaktan bıktım ben
biraz da güldür insafsız
mutluluğumu da aldın
öldür de kurtulayım bari
dünyamı kararttın
bırakın elimden tutmayın benim
deli oldum divane etmeyin beni
çok sevmiştim çok canımdan bile
yaşamaya küstürdü öldürdü beni
aldattı sırtımdan vurdu kahbece
sazı kırdım sözü yaktım dilimde
mızrağım kala kaldı elimde
canım sevdiceğim eller elinde
öldürecek bu dert beni günün birinde
ne elime kalem alasım ne şiir yazasım var
dağlarında güneş olsam
beni yine söndürür müsün
ben senin tek aşığın olsam
beni yine de öldürür müsün
gidiyorum desem buralardan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!