İNSANOĞLU
İki kere iki dört eder belli
Kendini sayıda bul insanoğlu
Adem den bu yana keşfet ezeli
Kendini tanı da bul insanoğlu
Dilinde düşmüyor huzur ve barış,
Bir adım öteye gitmiyor varış,
Ağzında salyası tam iki karış,
Umudum kesildi insanoğlundan.
Hoş görü babında her gün dem vurur,
Uykusuz geceler sabır dizerken
Böyle bir ortamda insan olacak
Haksızlık ortada kol kol gezerken
Böyle bir ortamda insan olacak
Garibin üstünde ekin biçilir
Karşılıksız ve hesapsız
Sev ki insan olasın can
Sevmeyenin ömrü tatsız
Sev ki insan olasın can
Ne gerek var boş telaşa
Yediğimiz bir lokma
Giydiğimiz bir hırka
Ne önü var ne arka
İnsan olmak sevgiden
Kaç nesil geldi geçti
Dili dini ırkı mezhep
Önce insan olmak gerek
Hoş yaratmış rengi sebep
Önce insan olmak gerek
Ayrıştırma bir olmalı
Kibiri sellere verdim
İnsan olmak için geldim
Nefreti küllere verdim
İnsan olmak için geldim
Sevda tezgahı dokurum
Övünüp durma boşuna
Sevdiğin kadar insansın
El koy yokla sol döşüne
Sevdiğin kadar insansın
Özüne dön kendin tanı
Sema ağlar hasretine hüzün-e
Bakma n-olur ıslak,ıslak yüzüme
Derya olur yeryüzünün üstüne
Bakma n-olur ıslak,ıslak yüzüme
Aşk ateşi yakar beni kül eder
Seneler avare umutlar kırık
Geçse de boşuna darılmam gayrı
Cümle cihan gelse bitse ayrılık
Dostumu seçerim sarılmam gayrı
Bir gelene durmaz ben beş koşardım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!