İsmail Çiftci Şiirleri - Şair İsmail Çiftci

İhtiyar diye eğlenme
Ben doğuştan ihtiyarım
Hayıflanıp da söylenme
Ben doğuştan ihtiyarım

Anadan doğdum doğalı

Dökme suyla asla değirmen dönmez
Üretim olmazsa sonumuz hüsran
İcraat gerekli acımız dinmez
Üretim olmazsa sonumuz hüsran

Buğday nohut saman hepsi de ithal

Şu uzay çağında ahlaka bakın
Reyde hile varmış inansam mı ki
Durum böyle ise kıyamet yakın
Reyde hile varmış inansam mı ki

Kime baki kalır makam ve mevki

Nedir bu telaşın ela gözlü yar
Aşkın yolu gülüm kıldan incedir
Sevdası özelim cıbıl sözlü yar
Gözlerin söyleşir dilden incedir

Hak övmüş yaratmış servi boyunu

Yalanlara bile bile göz yuman
Sürüm sürüm sürüne sin inşallah
Din taciri yolsuzluğa yamanan
Sürüm sürüm sürüne sin inşallah

Adaleti hiçe sayan zırzoplar

Oturdum caddenin kaldırımına,
Sığmıyor caddeye taşıyor insan,
Sonbaharda dökülen yaprak misali,
Kendi rüzgarında uçuyor insan.

İçinden birine dur dedim hele,

İNSAN

Her gün batımı ayrı bir hüzün
Umudu yitirmiş ağlıyor insan
Yeni gün doğarken açtı mı gözün
Gönlünü özleme bağlıyor insan

Evimizde neşe ile çağlardık,
Tüm aile tek tabakta doyardık
Bir yorgana dokuz kardeş sığardık
Şimdi yüreğine sığmıyor İnsan

Bir yanı kan revan bir yanı aymaz

İNSAN
Herkes birbirine çamur atıyor
Çözüm noktasına gelmiyor insan
Tümü süper zeka akıl satıyor
Ne çare kendini bilmiyor insan

Gel gönül yorulma boşa
İnsan çelişki yumağı
Anlat anlat döner başa
İnsan çelişki yumağı

Kara olsa ben akımder