Uzun ince bir yol sisli dumanlı
Aşk ile yürüyen yorulan benim
Başı dik eğilmez şerefli şanlı
Aşk ile yürüyen yorulan benim
Bu nasıl gidişat aklım almıyor
Ben diyerek başlar söze
Perde çeker gören göze
Yolu çıkmaz asla düze
İnsanoğlu mutlu olmaz
Ben kavramında.
Kimse huzuru bulamaz
Ben kavramı önde ise
Kişiler mutlu olamaz
Ben kavramı önde ise
Nefsi peşinde yorulmaz
ARIYORUM
Bunca ömür gelip geçti,
Ben kendimi arıyorum.
Hafızamı silip geçti,
Ben kendimi arıyorum.
BEN KENDİMİ SEVİYORUM
Sevgi canlar için vardır
Ben kendimi seviyorum
Sevmeyene dünya dardır
Ben kendimi seviyorum
Ne söz kafi gelir nede dur bilir
Nefsinin peşine düştü mü insan
Akıl fikir duygu hepsi vız gelir
Nefsinin peşine düştü mü insan
Kim nerede imiş arayıp sormaz
Sen benden uzakta yaşarım sanma,
Ben seni yaşarım senden uzakta.
Başın alıp benden kaçarım sanma,
Ben seni yaşarım senden uzakta.
İnceden inceye baktım maziye,
BEN YANDIM
İlk adım da hüzün düştü içime
Ayrılığın ateşinde ben yandım
Ayrı kalmak dokunuyor gücüme
Ayrılığın ateşinde ben yandım
Şu dünyada bana adanan servet,
Yalnızlığın kitabını ben yazdım.
Benim için en değerli mükafat,
Yalnızlığın kitabını ben yazdım,
Bir zamanlar dünya benim sanırdım,
Kaygılanma İnsanoğlu
Bereket Mevla’dan gelir
Tüm kainat Hakka bağlı
Bereket Mevla’dan gelir
Sabırlı ol etme keder
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!