İsmail Bozkuş Şiirleri - Şair İsmail Bozkuş

Nasılda inandım
Mutluluk sandım
Seninle hayatın
Zevkine kandım
Bu aşktan tek kalan
Bir yığın anı

Kader dedin önce bana
Özlem oldu sonra adın
Sormuyorum artık sana
Kaç ismin var anlamadım

Elveda elveda
Gidiyorum bu yerlerden
Kaçıyorum kederlerden
Elveda
Göz yaşına boğulsamda
Ben hasretten yorulsamda

Mademki son cümlen ayrılık senin
Elveda demeden gidebilirsin
Mademki sen bunu böyle istedin
Ayrılık yolunu seçebilirsin

Hasret onun duyguları
Kıskanır bende canı
Başıma dünyaları
Yıktıda gitti

Seziyorum ben halinden
Günden güne farklılaştın
Bu acele bilmem neden
Nedir senin bu telaşın

Yanımdayken bile benden

Dert etmem kendime eskisi gibi
Geceler kendimle artık konuşmam
Gönlümde sevgimiz tükendi bitti
Adını kimseye artık duyurmam

Kalmasın yanına bana yaptığın
Sevda ateşiyle tutuş yan sende
Nefretle anılsın her yerde adın
İnanki üzülmem düşsen dillere

Bazen Beni Ağlatıyor
Bazen Beni Aldatıyor
Kaybettiyim Anda Seni
Seni Bende Aratıyor

Düşüncelerim Düşüncelerim

Unutulur deyerin
Sende ahlar çekersin
Hayat böyle güzelim
Ektiğini biçersin