Buz tutan kirpiğimde,sallanır göz yaşlarım.
Gördüğü rüyalardan,hep ağlar akşamlarım.
Sabah ayazında titrerken,savrulur saçlarım.
Gülen gözlerde koşarım,ıssız yaylalarımda.
Sanma gönül tutsaktır,arzuların sofrasında.
Gönlüm harman yelidir,yiğitler meydanında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harika tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta