ne acı vericı bir durum
göz yaşı dökemiyorum
kuru degil pınarlar ama
bir türlü mendili ıslatamadım!
neler görüp geçirdim neler
öyle acı öyle de ızdırap keder
ölümü ıstedim günler ve geceler
bir türlü yastıgı ıslatamıyorum
hep başkalarına bakıp tesellilendim
RABİMDEN hep hayırlısını istedim
konuşacak bir ıgvanda bekledim
bir türlü gögsünü ıslatamadım
yatıp anamın şevkatli kucagına
derdimi döküp otagına ocagına
başımı koydugumda bacagına
bir türlü enteresini ıslatamadım.
daglara dertlendim yuvarlandı taşlar
kuşlara dedim yuvasını terk etdi uçdular
derelerden geçerken coşdu sular
bir türlü derdimle kimseyi ıslatamadım.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta