Geçen gün öğleden sonra
Mahallede gördüm seni
Yanmıştım bir gece sana
Gitti ömrümün bereketi
Hava soğuk, sensizlik kış
Kavi bir yalnızlık çöktü
İlmik ilmik, nakış nakış
Lime lime içimi söktü
…
bir zamanlar yandığım gözlerin
şimdi bakınca neden üşürüm
rengi sarıya çalar resimlerin
bahar görmeden içten içe çürürüm
..
İnsan, istenmediğini anlayınca, zor…
Bir ihtimal dönersin diye
İçim pır pır ediyor
Fakat olmuyorsa da, olmuyor
Zorlamanın da bir anlamı yok
Her zaman planyada
Hep ben tornada
Neden daima ben ıskartaya düştüm
Dişliler arasında
İki arada…
Derdim sırtımda bir kambur
Kim bilir belki daha ağır; tabut
İçimde saf saf, tabur tabur
Nefis ve ordusuyla nemrut
Kitaplar susmuş, ağız açmaz
Kavramlar uçuk kaçık
Mantık uçtu gitti
Akıl desen karmakarışık
Tüm duygular izafi
Geçmiş gözümde yok
O gözler ki mavi mavi
Koyu mavi
Kilitlenmiş parkenin cilasına
Kirişi çatırdayan yay gibi
Çatılmış kaşlar
Havada uçuşan kelebek değil
Bir oğlum, bir kızım, bir de karım
Budur dünyadaki yoğum varım
El etek öpmeden, alın teri
Gel tamamla gözümdeki feri
aklına gelirsem zaman zaman
gülüştüğümüz günleri düşün
az da olsa özlüyor insan
bölüştüğümüz simidi düşün
kısa kara saçların kömür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!