güneş, hasretini asıp boynuna
gülüşünde kurutuyor kendini
turnalar diyorum sonra
göç ederken mevsimlerine
duruşun bir not düşüyor sürüye
gitmek yazgısı duruşuna yeniliyor
gülüşünde kuruyan güneş umut oluyor onlara...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta