Dik duramayip yan yatinca islandi yastik,
Yeni sonmus izmaritlerin keskin kokusu,
Yarim acik pencere, hafifce serin bu aksamda,
Islak yastik ve gucsuz ben,
Aglayasim vardi ne zamandir,
Yine aklimdasin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ayrılıklarda ki iç acısının hüzünlü duygularını
içli dizelerle kaderin mahzunluğunu anlatan şiirinizi tebrik ederim.Başarılar dileğiyle,esen kalınız.
Erdoğan Vural
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta