Bazen öyle hüzün çöker ki insanın yüreğine günün en güzel saatine güneşin en tatlı sıcağına kara bulut çöker ya aynen öyle işte dil lal olur dost kör olur kimse görmez duymaz senin içinin acıdığını koyarsın başını yastığa kapatır gözlerini uyuyor numarasi yaparsın bi bakıyorsun ki yanağın ıslak göz yaşı su değil duygudur aktıkça yüreğinden dahada uzağa düşer sevdiklerin süzülüp gider senden geriye sadece ıslak yanağın kalıyor işte
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta