Bazen öyle hüzün çöker ki insanın yüreğine günün en güzel saatine güneşin en tatlı sıcağına kara bulut çöker ya aynen öyle işte dil lal olur dost kör olur kimse görmez duymaz senin içinin acıdığını koyarsın başını yastığa kapatır gözlerini uyuyor numarasi yaparsın bi bakıyorsun ki yanağın ıslak göz yaşı su değil duygudur aktıkça yüreğinden dahada uzağa düşer sevdiklerin süzülüp gider senden geriye sadece ıslak yanağın kalıyor işte
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta