Bazen öyle hüzün çöker ki insanın yüreğine günün en güzel saatine güneşin en tatlı sıcağına kara bulut çöker ya aynen öyle işte dil lal olur dost kör olur kimse görmez duymaz senin içinin acıdığını koyarsın başını yastığa kapatır gözlerini uyuyor numarasi yaparsın bi bakıyorsun ki yanağın ıslak göz yaşı su değil duygudur aktıkça yüreğinden dahada uzağa düşer sevdiklerin süzülüp gider senden geriye sadece ıslak yanağın kalıyor işte
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



