1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Üşüyorum
Üşüyorum yokluğunda
Düşlerimde de
Gün ışığında karanlık
Temmuz sıcağında üşümek
Ve seni düşünürken asılmak yaşama
O zaman kelebek ömrü biçiyorum kendime
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta