Şu gönül akşamlarının kızıl karanlığında,
Nice gonca kapanır,sessizce ağlayarak.
Sabah yorgun uyanır,garipler yatağında,
Islak tepelerden kayar acılar çoğalarak.
Solgun yüzlerden süzülen yaştır dökülen,
Karanlık gecelerin çadırında dinlenirken,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta